Woensdagavond dan gesproken met Orianne mijn medescoutingstaflid in Qatar.

We hadden afgesproken in Souq Waqif, nou het regende heel behoorlijk. In de Souq was het hier en daar ook een waterballet. Leuk die waterspuwers die nou eens echt gaan werken en dat de waterstraal aan de overkant zo wat de voordeur in plenst van een drinkgelegenheid. Tenminste dat is iets wat ik gezien heb.

Orianne zat niet op het terras maar binnen daar waar wij afgesproken hadden. Nou er zijn op het moment  7 explorers (14-18 jaar). Er is een leuke verzameling nationaliteiten: Indonesisch, Filipijns, Indonesisch, Libanees, Braziliaans, zelfs een Engelse jongen en 2 meisjes en die moeten het gaan doen met een Nederlands/ Franse staf. En we doen het op de Engelse manier. Zal wel dat ze iets hadden met de ongelukkige mensen op de Filipijnen, dat is voor sommigen kortbij.

Het zal een stuk de speltak opbouwen zijn. We proberen bij een van de internationale scholen te gaan draaien. Daar zitten die bevers, welpen en scouts ook al, doch die sluiten aan op de openingstijden van die school. We moeten ergens een mouw aan gaan passen. Die  twee scoutspeltakken beginnen ook goed op gang te komen en iedere keer als iemand 15 wordt hij per kwartaal naar ons gestuurd. Tenminste dat gaat zo in het Engelse systeem.

We willen zeker een winterkamp gaan doen. Daartoe moet ik met de Qatari scouts gaan praten. Zij hebben een terrein en materiaal. Een Qatari scout krijgt alles cadeau, van lidmaatschap, uniform, schoenen,  slaapzak tot tent om in te slapen. Bestuur en leiders van de scouting zijn daar trouwens betaalde krachten die werken van een uur of 8 tot een uur of 1 in de middag. Het gaat met jongens en meisjes gescheiden,  dus het zijn ook weer 2 organisaties die niet echt met elkaar optrekken.  Is trouwens ook wel raar voor als je wat samen wil doen, dan zouden de jongens iets met de ene organisatie moeten doen en de meisjes met de andere.  De emir is geloof ik de chief- scout (beschermheer of vrouw is wel heel erg nieuwerwets). In Oman is dat geloof ik de Sultan. Baden Powell zei iets van “education to good citizenship” en daar zijn ze in deze contreien nog wel een beetje mee bezig. Kort bij de bron dus.

Orianne zoekt ook contact met de Indiase scouts. Daar zijn er hier ook best wel veel van en die doen het ook meer op de Westerse manier. Regiobestuur trouwens in Qatar en Bahrein!

Over het onderwerp zomerkamp spraken we ook. Tja ja. Je kan hier kiezen voor het Midden Oosten, Verre Oosten, Turkije. West Europa zou weer wat ver (geld) kunnen zijn. Al die visa met die nationaliteiten….. Orianne wil met de explorers gaan sparen voor de Jamboree in Japan over enkele jaren…. Kan een beetje ambitieus zijn!

Goed, vandaag (zaterdag) naar het 3^e internationale Dhow festival in Katara geweest. Gewoon met de taxi, dat is wel te betalen. Aan het begin van het terrein moet je uitstappen en kun je met een golf karretje verder als je erg lui bent, maar ik heb gelopen. Het is dus een tentoonstelling met heel veel van die traditionele bootjes. De meeste komen op een of andere manier uit Qatar. Hetzij helemaal of ooit museaal gekocht in Oman, Iran of Pakistan. Aangezien ze schijnbaar een paar types misten of zo zijn er een aantal nieuw bijgemaakt in 2012 en 2013. Ook enkele rijke Arabische particulieren houden er zo’n traditionele boot op na. Ook soms nu bijgemaakt voor de heb. Ze werden gebruikt voor parelvissen, transport en nog wat zaken. Sommige kun je echt alleen maar mee zeilen en in sommige zit ook wel een extra Daewoo diesel, naar Arabisch gebruik soms net iets te krachtig, ze kunnen desnoods met een flinke vaart van de afmeerplek wegvaren. Er was ook een afvaardiging uit Oman en Koeweit. Dit allemaal gratis en om de zoveel bootjes een watertapreservoir met bekertjes, je krijgt er natuurlijk dorst van en je mag je ook gratis verfrissen. Boottochtje per Dhow trouwens ook gratis.

Verder nog wat traditionele Arabische ambachten zoals modelbootjes maken (helaas ging het jongetje op de foto net iets lekkers eten toen ik de foto maakte). Een traditionele Koeweitse woning kon je ook van binnen bekijken. In het hotel bood een mijnheer uit Koeweit, die op de show was, mij aan een traditioneel Arabisch kostuum te kopen en ik kreeg een wel heel speciaal visitekaartje….

Verder nog een fototje van een olifantje van doekjes zoals die bij mij op de hotelkamer neer werd gezet als grapje en eentje van een oude Buick Eight voor Levi en Christiaan. Van Cuba? Morgen schijnt de eerste echte werkdag te zijn bij Projectbureau Red Line North…………

Foto's iets later, het lukt wat slecht....