maandag 3 februari 2014

In afwachting van het eigen transport goed nog wat te vertellen over mijn huidige wijze van verplaatsen!
In de meeste gevallen maak ik gebruik van de “limousine service” van de project control firma Jacobs. EC Harris werkt nauw samen met Jacobs bij de Doha Metro. Ze hebben een India’s bedrijf in de armen genomen “Sajeed”. Alle “drivers” zijn “Jacobs approved”. Wellicht gaat er een HRM medewerker regelmatig proefrijden? Dat houdt in de praktijk in dat ze beschaafd rijden rekening houdend met hun lading achterin en dat ze ook anticiperend rijden om ongelukken te vermijden. In de gewone groene taxi’s wil je nog wel een keer wagenziek worden van de brute rijstijl van snel optrekken en hard afremmen (= schrap zetten achterin!) en die auto’s floepen ook nog wel eens overal tussendoor met risico op aanrijdingen. Bij oversteken van wegen loop je als voetganger, bij een aanrijding, de meeste kans dat het aanrijdende voertuig een groene taxi is.
Ook wel handig van “Sajeed” is dat de chauffeurs alle bestemmingen van de Doha Metro Red Line weten te liggen (naast de gangbare bestemmingen). Een site office van de Red Line North ligt ergens middenin de wijk bij het vliegveld. Zelf heb ik moeite om die bestemming terug te vinden en het rondrijden met willekeurige chauffeurs is zo wie zo een regelrechte ramp in Doha. Die weten reguliere bestemmingen al lastig te vinden, daar heb ik het al eens over gehad.
Jacobs heeft een wat groter bedrijf voor zijn personentransport uitgezocht. Het blijkt in de praktijk dat de meeste “limousine services” gerund worden door Indiërs die hun oorsprong hebben in de Kerala provincie van India, die ligt in het zuiden van India. Meestal zijn ze van Islamitische afkomst.
“Sajeed” wordt dus gerund door directeur eigenaar Mohammed Sajeed.  Hij heeft 15 auto’s op de weg die meestal Westerlingen van en naar bestemmingen brengen. En de meeste chauffeurs hebben ook een kaartje “Jacobs approved driver” ophangen. Dat kaartje hangt meestal aan de binnenspiegel naast een Islamitische rozenkrans. Zoals mensen in het westen soms Christoffel hebben hangen. Soms hangt het kaartje aan de sleutelhanger van de contactsleutel. Bij Jacobs zijn ze heel erg bezig met HSE issues, trouwens best wel handig om bezig mee te zijn in Doha. Een planner van Jacobs is al dood gereden bij het oversteken van een 2 keer 4 baans weg op een willekeurig punt in Doha. Dat gebeurde redelijk in het zicht van de andere werknemers… Altijd oversteken bij de verkeerslichten bij grote wegen hier. Sajeed heeft 10 Honda Accords, meestal in witte kleur en een stuk of 5 Toyota Camrys. De achterraampjes zijn geblindeerd. Er zitten ook enkele zwarte auto’s tussen. De auto’s worden altijd dagelijks gepoetst en ik krijg de indruk dat ze er ’s  ochtends een parfumgeur in loslaten. Het ruikt altijd fris. Bij piekproblemen bij de dagranden kan Sajeed ook terugvallen op enkele kleinere collega bedrijven van Indiase oorsprong. Sommige van die “drivers” zijn ook “Jacobs approved”.
Mohammed Sajeed rijdt zelf ook nog. Ik heb hem wel al eens als chauffeur gehad en ook wel eens wat langer gesproken. Hij heeft zijn limousineservice al sinds 1995 in Doha. Hij heeft de stad ook zien veranderen sinds die tijd, waaronder ook de bouw van het complete West- Bay gedeelte. En bij veranderingen hoort ook de toegenomen verkeersdrukte. Volgens mij heeft hij ook enkele broers in het bedrijf. Hij gaat af en toe voor wat langere tijd naar India terug om wat sfeer te proeven en wellicht doet hij daar zakelijk ook nog wat. Dan heeft een van de andere broers de leiding. Laatst werd ik rondgereden door zijn jongste broer die enthousiast vertelde: “I’m Sajeed’s youngest brother!”. Hij had nog enkele jongensstreken ja.
Het leuke van het bestellen van een auto bij Sajeed is dat je telefonisch altijd de nummerplaat van de auto die onderweg is naar jou krijgt doorgeSMSt.  “Number 595645 outside sir”. Dat is een minuut of 5 voor aankomst van de auto. Tegen die tijd heb je je boeltje wel gepakt en sta je zelf ook buiten. Je weet dan in welke auto je moet gaan zitten en het is ook een middel tegen kapers op de kust wat hier in Doha wel gebeurt, daar had ik het ook al eens over. Ik heb dat eens bij Mohammed Sajeed nagevraagd. Hij heeft die boodschappen ingeprogrammeerd in zijn GSM en verstuurt die bij het verdelen van de auto’s over de aanvragen. Het nummer van de beller heeft hij immers. Zelf rijdt hij dan ook nog steeds…
Overigens laat EC Harris zijn mensen overwegend rondrijden door een soortgelijk India’s bedrijf “Abu”, dat wat kleiner is. Mijn keuze voor het grotere bedrijf is ingegeven door het feit dat ze meer bestemmingen uit het hoofd weten (bij alle chauffeurs, en met name die, die voor de Metro van belang zijn) en ze ook meer auto’s op de weg hebben en bij plotselinge vraag sneller ergens kunnen zijn. Wat Sajeed ook erg siert is de klantvriendelijke oplossing  bij een incidentje onlangs bij een bankbiljet van 100 Riyal te weinig terugeggeven (20 euro) van 500 Riyal. Ik merkte het pas op de werkplek en  ik kreeg dat later op dezelfde dag zonder meer terug. Ze wilden het ook eerder nog langs komen brengen… Maar dat hoefde voor mij nou ook weer niet. De dag erna bij de betreffende chauffeur nog veel excuses….  “I’m so sorry sir!”. Die wilde de 100 Riyal nog eens teruggeven. Het gaat om ritjes van een euro of 7 per stuk.
Het appartementengebouw heeft ook een limousineservice “Rock Limousine”, ik neem ze wel eens als ik onverwacht weg wil. Doch die zijn schijnbaar wat minder lang in het land want die weten niet alle bestemmingen te liggen. Het is natuurlijk wel interessant als je chauffeur tijdens de rit met de achterban begint te bellen hoe hij nu verder moet rijden om op de bestemming te komen, ik heb dat liever niet. Of het onderweg bij collega chauffeurs gaat vragen. Ik heb in zo’n gevallen ook vaak aanwijzingen gegeven, doch soms weet ik het ook niet.

Goed ik voeg nog enkele plaatjes bij van de herontwikkeling van die wijk Msheireb. Ik heb vorige keer de oude plaatjes laten zien van Doha, nu enkele van hoe de firma “Msheireb properties”, met een tentoonstelling op een ponton in de baai van Doha, denkt dat het moet gaan worden. Dat gaat dus om één van de oudste wijken van Doha. Trouwens de spelling van dergelijke plaatsen van locaties is variabel. De officiële spelling is in het Arabisch. Wat betreft de spelling in Latijnse tekens geven verschillende partijen daar vaak hun eigen draai aan. Bovenstaande spelling is de meest voorkomende. Bij die brief onlangs aan dat hoofd van de Qatarse Scouts moesten we ook onze draai geven aan de naam van de goede man. Zijn officiële naam is in Arabische tekens.












Geen opmerkingen:

Een reactie posten